Μια φορά και έναν καιρό, σ' έναν κόσμο μαγικό, γίνονταν πράγματα τρελά!
Ζώα, βάρκες, σπίτια, πλοία, κάνανε την εμφάνισή τους και την παρουσία τους αισθητή.
Ξάφνου φάνηκαν και φρούτα να μιλάνε με γράμματα και αριθμούς, κουβέντα σωστή να έχουν πιάσει για γιορτές.... Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιές!!!
Κάνουν όλοι μαζί μια βόλτα μέσα στο χρόνο, και μόνο μέλημά τους, να φέρουν τα παιδιά μα και τους μεγάλους, στον δικό τους τον φανταστικό κόσμο. Να γελάσουνε, να παίξουνε μαζί μα και να μάθουν, να γίνουνε άνθρωποι σωστοί!!!
Ο κόσμος αυτός ο μαγικός που 'ναι γεμάτος ζωή, χαρά, αγάπη, ήρθε για να κρατήσει συντροφιά σ' όλου του κόσμου τα παιδιά.
Μικροί, μεγάλοι, μαζευτείτε όλοι λοιπόν, έχοντας μαζί σας τη φαντασία και την αγάπη για οδηγό.

Καλό Ταξίδι σας λοιπόν, στον κόσμο αυτόν τον μαγικό. Που κάνει κάθε όνειρο να μοιάζει αληθινό!!!

ΚΑΛΩς ΗΡΘΑΤΕ στην ΟΝΕΙΡΟΧΩΡΑ!!!

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

Ποιηματάκι ( ιστοριούλα ) για την αποταμίευση!!!


Ο  κουμπαράς  του  Πετράκη!!!


Ένα  ανθρωπάκι  στρουμπουλό
που  χε  στην  πλάτη  ένα  κλειδάκι
χωρίς  να  είναι  κουρδιστό,
ήρθε  για  δώρο  στον  Πετράκη.
- Ωραίος  που ' ναι  ο  κουμπαράς  σου!
του  είπε  η  μητέρα  με  χαρά.
Να  δίνεις  κάθε  σου  ευρουλάκι
σ' αυτόν  τον  κύριο  να  φυλά, 
που  με  το  στόμα  του  προσμένει
όλο  να  τρώει  με  χαρά.
Πάρε  το  πρώτο  σου  ευρώ
σου  εύχομαι  καλή  αρχή.

Όνειρα  αρχίζει  ο  Πετράκης
να  κάνει  τότε  στη  στιγμή.
- Ένα  ποδήλατο  θα  πάρω, λέει,
πιο  όμορφο  από  του  Παντελή
ή  μάλλον  το  αυτοκινητάκι
που΄δα  στο  δίπλα  μαγαζί
και  που  άλλο  όμοιο  δεν  θα  'χει  
κανείς  σ' ολόκληρη  τη  γη.
Ο  Πέτρος  όμως  όλη  μέρα, δείτε,
τσίχλες  και  άλλα  μασουλά.
Σε  σοκολάτες  και  μπισκότα
κάθε  ευρώ  του  το  χαλά.
Ένα  ευρώ  και  δυο
και  ό, τι  του  δίνει  ο  παππούς
γίνονται  βόλοι, στρατιωτάκια
κι  ότι  ακόμη  βάζει  ο  νους.
Έτσι  ο  φτωχός  ο  κουμπαράς  του,
μένει  με  στόμα  ανοιχτό,
λύπη  γεμάτη  η  καρδιά  του
και  το  στομάχι  του  αδειανό.

Καμιά  δεκάρα  άμα  του  μένει,
θυμάται  ο  σπάταλος  Πετρής
να  ρίξει  μέσα  στην  κοιλιά  του,
μη  και  μαζέψει  κάτι τι.
Και να  τος  σήμερα  τρεχάτος
γυρνά  στο  σπίτι  απ' το  σχολειό.
-Μανούλα, λέει  άκου  τα  νέα:
Είπε  η  κύρια  μας  στην  τάξη,
πως  είναι  άρρωστος  βαριά
ο  γέρος  μας  ο  επιστάτης,
ο  γείτονας  ο  κυρ- Θωμάς.
Τα  φάρμακα  του  θ' αγοράσει,
γρήγορα  θα  'ρθει  στο  σχολειό,
αν  η  κάθε  μια  από  τις  τάξεις
του  στείλει  ένα  μικρό  ποσό.
-Μπράβο  Πετρή  μου, ωραία  σκέψη
κι  εσύ  ασφαλώς  θα 'χεις  πολλά!
-Αφού  ολόκληρο  το  χρόνο
τα  μάζευα, άλλωστε  μαμά.
Γκάπ  γκούπ  χτυπούν  το  ανθρωπάκι,
σπάζουν  τον  κουμπαρά  ευθύς,
και  να  το  πάνω  στο  τραπέζι
όλος  ο  βιος  του  στη  στιγμή:
Λίγα  λεπτά, και  τρία  ευρώ
και  μία  λίρα  αγγλική.
-Που  'ναι  τα  ευρώ  Πετράκη; 
Που  πήγανε  όλα  τα  λεφτά;
Τα  χείλη  η  μαμά  δαγκώνει,
καθώς  ο  Πέτρος  τα  μετρά
πέντε  ευρώ  μονάχα
όλου  του  χρόνου  η  σοδειά!...
Πώ!Πώ! ντροπή. Πώ! Πώ! τι λύπη!!
και  στο  σχολείο  είχε  πει
πως  από  πέρυσι  τώρα  θα  χαν
πολλά  λεφτά  συγκεντρωθεί.
-Έχω  μια  λύπη  στην  καρδιά  μου
για  σένα  σπάταλε  Πετρή.
Πήγαινε  τώρα  στο  σχολείο
τούτα  μονάχα  τα  λεφτά
και  μάθε  άλλοτε  παιδί  μου
του  λέει  η  καλή  μαμά
πώς  είναι  όμορφη  συνήθεια
μα  και  μεγάλη  αρετή
να  κάνεις  πάντα  οικονομία
και  να  ιδρώνει  το  ευρώ  στο  χέρι
πριν  να  το  ξοδέψεις  
αν  θες, Πετρή  να  προοδέψεις.





















Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου